O zaletach obecnych czasów

Jeśli jakaś aplikacja na telefon udała się twórcom, to Tidal. Jest tam prawie wszystko, czego szukam. Bez pobierania, pod ręką. Od wczoraj jaram się na nowo obsesjami muzycznymi z czasów nastoletnich, m.in. fińskim punk rockiem. Cholera, jak sobie przypomnę,  ile ja się tego musiałam tych kilkanaście (!!!) lat temu naszukać (a i tak większości piosenek nie znalazłam w całości) i jak widzę, jakie to dzisiaj jest łatwe, to prawie żałuję, że nie urodziłam się później (co mi się właściwie nie zdarza). 

Z kolei słuchając tekstów moich dawnych polskich obsesji, zastanawiam się, jak to możliwe, że wyrosłam na (chyba) normalnego człowieka. Same w nich doły, nieszczęśliwe miłości, myśli samobójcze, "pierdol ten świat, to on jest właśnie piekłem". Co ja miałam w głowie?  :D Najlepsze jest to, że po latach nie pamiętam zupełnie, z jakich powodów tego słuchałam, co w tym do mnie przemawiało. Może to i lepiej. 

Szukam tych starych obsesji, bo potrzebuję kopa, dostawy energii, a te dobrze znane zestawy piosenek zawsze poprawiają mi humor. Z niektórych się śmieję, bo nie rozumiem, co w nich kiedyś widziałam, inne wydają mi się zaskakująco aktualne pomimo upływu lat, jeszcze inne przywołują po prostu dobre wspomnienia. 

Happysad mnie urzekł, szczególnie końcówka (ja napisałam, że wyrosłam na normalnego czlowieka?). :D