Walczyć nie ma z czym

Zgodnie z planem udaliśmy się z Wariatem na imprezę po długiej przerwie. Warto było. Wydarzenie samo w sobie udane. Najpierw zespół na żywo, potem DJ. Dali radę, wytrzymaliśmy z nimi do 2.00 i wyszliśmy przed końcem tylko dlatego, że już nogi wchodziły nam do tyłków.  Przypomniałam sobie kilka dawniej słuchanych kawałków, powspominałam, jak to było, kiedy studiowałam i mieszkałam z rodzicami, a z W. spotykałam się tylko na randkach. Przypomniałam sobie, jak się skacze w dzikim tłumie. Zobaczyłam, jak teraz wygląda moje miasto w nocy. Zaliczyłam nawet tradycyjną wizytę w McD o 3.00 i zapłaciłam nieludzką cenę za powrót taksówką. Niektóre rzeczy się nie zmieniają.

A inne przeciwnie. 

To, co mnie zaskoczyło, to wiek imprezowiczów. Kiedy ja chodziłam na imprezy częściej (ok. 2009-2013), ludzie około trzydziestki byli tam mniejszością. Większość stanowili licealiści i studenci. Teraz, kiedy to mnie bliżej do trzydziestki niż liceum, ludzie w moim wieku i starsi stanowili większość. I tak było nie tylko w tej konkretnej knajpie, na tej konkretnej imprezie, która była dość specyficzna (nie grali tam popularnych hitów). Przed jej rozpoczęciem i po wyjściu spacerowaliśmy po okolicy i widzieliśmy, kto wchodzi do innych tego typu miejsc. Wszędzie podobnie. Widocznie jakaś zmiana pokoleniowa nastąpiła i większość dzisiejszych dwudziestolatków spędza czas w inny sposób. Ciekawe, że to tak szybko się zmienia.

Centrum miasta w nocy podejrzanie się wyludniło. W tych starych, dobrych czasach, o których już wspomniałam, centrum w nocy żyło, nawet w środku zimy. Co krok spotykało się grupy znajomych, a teraz na największych ulicach, w samym centrum, można przechodniów na palcach jednej ręki policzyć. Dziwnie się przez to idzie, można nie poznać niektórych miejsc, pełnych ludzi za dnia.

Lokal ze śmieciowym żarciem, do którego poszłam wyłącznie w celu wypicia herbaty (od ładnych paru lat nic tam nie jem), stworzono w miejscu niegdyś najlepszego moim zdaniem lokalu w centrum. Można tam było zjeść fast food i normalny obiad, wypić wódkę lub herbatę, krótko mówiąc: wszystko, na co miało się ochotę, a do tego było otwarte całodobowo i w dni ustawowo wolne również. Musieli to spieprzyć. Wnętrze tak przerobione, że nie do poznania i nie chodzi tu tylko o wystrój, ale o np. schody, których nie było. No i oczywiście najbardziej szkoda menu, bo burgery z McD nie zastąpią mojego mięcha z ananasem i mieszanki surówek.
Pomijając kilka tego typu nieistotnych szczegółów, wyjście oceniam na plus.

A wniosek z tego wszystkiego jest taki, że wyjścia na imprezy nie są już narzędziem walki z trybem życia zgreda, bo jest to zajęcie, któremu oddają się... zgredy. ;)

W związku z powyższym, chętnie to powtórzę.